بنام حق

سلام به همه ی دوستای خوبم

امروز اومدم چک کنم و ببینم که آیا موتورهای جستجو وبلاگ منو میشناسن یا نه ٬ و عنوان مطالب خودمو توی گوگل جستجو کردم. عنوان یکی از مطلبای خودمو دیدم و به هوای اینکه وبلاگ خودمه بدون اینکه آدرسو نگاه کنم فوری رفتم توووو.

ولی خیلی تعجب کردم .انگار تو وبلاگم کن فیکون شده! مطالبش نوشته ی خودمه ولی قالب وبلاگ عوض شده!

وقتی به آدرس نگاه کردم دیدم که اشتباه اومدم.ولی دوباره به نوشته ها نگاه کردم و دیدم که دقیقا دل نوشته های خودمه و یه نفر دقیقا نوشته هامو کپی کرده تو وبلاگش.حتی به خودش این زحمت رو نداده که فونت ورنگ و اندازه ی نوشته ها رو عوض کنه.واقعا جای تاسفه که یکی بیاد و دل نوشته های یکی دیگه رو به اسم خودش غالب ملت کنه.البته نمی گم که من خیلی کار درستم  و نوشته هام در حد بایرمونیخه! ولی برام دردآوره

خلاصه امروز حسابی اعصاب مصابم داغونه

حیف که اینترنت دنیای مجازیه و کسی توش دکّون قابل دسترس نداره و گرنه می رفتم شیشه های دکّونشو می شکستم.

راستی به چندتا از دوستای وبلاگیم کامنت گذاشته بودم و آپ کردنشونو تبریک گفته بودم و تو آخر کامنتم یادآوری کرده بودم که یادشون نره قرصاشونو بخورن ٬ ولی مثل اینکه چنتاشون شاکی شدن.خلاصه منظوری نداشتم و از همه ی دوستان که متقابلن خوردن قرصامو یادآوری کردن ممنون ٬نبازی به یادآوری نیست چون همیشه سر وقت می خورم